فعلا نامی از کسی برده نمی‌شود — بلکه شاید گروگان‌گیران پوشالی توبه کنند. همان‌هایی که با ریش و شلوار پارچه‌ای و ادعای متدین بودن — فریبا را به بند کشیده‌اند — ولی جرئت اعتراض به ترانزیت و تجارت زنان سرزمینشان را ندارند... حصر را منکر می‌شوند زیرا حصارشان نامرئی است حق را وارونه کنند چون که مرامشان نامردی است شبکه‌ی متمرکز مزدور که لباس‌هایشان شخصی است حیدر و شهریور هر دو همراهم هرچه سکوت کرده‌ایم کافیست می‌گویند: «تویی که نمی‌توانی دردی را درمان کنی — حداقل یک درد دیگر اضافه نکن به کسی...» به چی شما دلخوش باشیم؟! با این مسیر و روش — واقعاً فکر می‌کنید چقدر می‌توانید دوام بیاورید؟! یکم تاریخ بخوانید بد نیست... حیف آن همه خون پاکی که برای وطن ریخته شد — تا شماها باقی باشید. گفتنی‌ها کم نیست و من آتش زیر خاکسترم. بهتره هرچی زودتر با اقیانوس فریبا خاموشم کنید — چون من هیچ چیز برای از دست دادن ندارم — و هر روز از این پس — اسرار هویدا خواهم کرد. کسایی که دارن این متن‌ها رو می‌بینند — فقط این رو بدونند: یکسری با مدیریت غلطشون اومدن ریدن به زندگی و رابطهٔ ۴ سالهٔ ما. بعدش — به جای دلجویی و جبران — الان ۲ ساله ناموس ما رو گروگان گرفتن — گردن هم نمی‌گیرند. حتی نمی‌گویند از کدام ارگان هستند — و نمی‌گویند چرا؟! ولی بد نیست بدانند: این بازی برگشت دارد. حیدر و شهریور از رگ گردن به شما نزدیک‌ترند.